Interviews

connie-palmen-meilo-lezing-2

„Mijn werk is een manier van leven.“

Limburg Plus, 1 juni 2013

„In het logboek beschrijf ik een omslag van het noodzakelijke registreren, naar het bewerken en uiteindelijk literair vormgeven van het werk. Het is ook de omslag, waardoor het schrijven van het logboek me steeds meer ging bevallen en me tenslotte bracht wat schrijven me altijd brengt, namelijk het geluk van het maken.“

Klik hier voor het volledige interview

„Die Frau, die ihre beiden Männer verlor“

RP Online, 4 april 2013

„Schmerz gehört zur Trauer, vor allem im ersten Jahr, sie ist eine extreme Form des Leidens. Kummer ist melancholischer. Der Mensch im Kummer ist sich dessen bewusst, dass er sterben muss.“

Klik hier voor het volledige interview.

„Connie Palmen over moeders en dochters“

Humo, 8 mei 2012

‘Wie een leven baart, baart ook een dood. Dat is van een hardheid waartegen je je moet wapenen.’

Klik hier voor het volledige interview.

„Interview met Connie Palmen“

Libelle, 10 november 2011

„Ik realiseerde me dat ik de pijn die ik op dat moment voelde weer zou vergeten en dacht: allemachtig, nu maak ik het voor de tweede keer mee en straks ben ik het weer allemaal kwijt. Die gedachte voelde als een soort verraad en afscheid en daar werd ik verdrietig van. Toen heb ik mezelf gedwongen. De eerste maanden was het een soort dwangarbeid, ik deed het tegen heug en meug. Maar het dwong me om stil te staan bij wat ik doormaakte, wat rouw is. Hoe fysiek rouw is. De zinnelijkheid van het gemis. Hoe je lichaam zich gedraagt, hoe het in de war is.”

Klik hier voor het volledige interview.”

„Connie Palmen houdt niet van verzinnen“

Advalvas, 19 oktober 2010

“Mijn logboek is literair miskend, het is geen zelfbeklag. Het is een registratie van rouw, de ergste vorm van lijden, met de hele cultuur van lijden en klaagliederen indachtig.”

Klik hier voor het volledige interview

„Ik hou van vrouwen met een licht destructieve inslag“

Literatuurplein, 5 mei 2010

“Pas aan hoe iemand zich verhoudt tot het lot, kun je iets aflezen. Zo is het eigenlijk met alles. Of je jong bent of oud, een islamiet of een katholiek, dat zegt allemaal niets. Hoe je ermee leeft en hoe het je leven bepaalt, daar beginnen de verhalen en daar ligt het onderzoeksterrein van de schrijver.”

Klik hier voor het volledige interview