Connie Palmen is op 25 november 1955 geboren in het kloosterdorp St. Odiliënberg (Limburg) en kreeg de doopnamen Aldegonda Petronella Hubertina Maria. Na de opleiding aan de Pedagogische Academie in Roermond, vertrok ze in 1978 naar Amsterdam om daar een universitaire studie te volgen. In 1986 studeerde ze cum laude af in de Nederlandse Taal - en Letterkunde en in 1988 in de Filosofie.
Connie Palmen heeft drie broers. Drie maanden na de dood van haar grote liefde Ischa Meijer, stierf haar vader. Haar moeder woont nog in haar gebooortehuis en geboortedorp. Bijna vier jaar na de plotselinge dood van Ischa Meijer in 1995 ontmoette ze de voormalige minister van Buitenlandse Zaken en huidige minster van Staat, Hans van Mierlo met wie ze na 11 jaar en 11 dagen- op 11.11. 2009- in het huwelijk trad.
Vanaf 1991 schreef Connie Palmen vijf romans, De wetten, De vriendschap, I.M., Geheel de uwe, Lucifer en een novelle De erfenis. Bovendien verschenen van haar een aantal essaybundels: Het weerzinwekkende lot van de oude filosoof Soctrates, Echt contact is niet de bedoeling, Een kleine filosofie van de moord en Het geluk van de eenzaamheid. Haar interviews werden ter ere van haar vijftigste verjaardag gebundeld in God en vitriool en haar verspreide werk in Als een weke krijger.
Met deze boeken behoort zij tot de belangrijkste Nederlandse schrijvers van deze tijd. Zowel in haar romans als in haar beschouwingen ontvouwen zich haar briljante stijl en heldere redeneertrant.
DE ROMANS
DE WETTEN
In 1985 publiceert Palmen haar eerste korte verhaal ("Afspraak") om daarna in 1991 te debuteren met haar roman De wetten. Haar debuut was sensationeel. De destijds beroemde voorpagina van het Cultureel Supplement van NRC Handelsblad werd op 1 februari 1991 volledig ingenomen door een lofzang van de hoofdredacteur Reinjan Mulder op dit zojuist verschenen debuut.
"De wetten is een buitengewoon rijk boek. In de meeste gevallen bevatten romans die hier (en trouwens ook elders) verschijnen ergens diep in hun binnenste een paar zinnen waarvan je het idee hebt: dit is het, dit zijn de scharnierpunten van het boek, hier draait het om. .. Maar in De wetten staan wel honderd van die fragmenten. Het aantal zinnen dat je in de kantlijn van het boek zou willen aanstrepen is zo groot dat er geen beginnen meer aan is. De wetten is een grote schatkamer waaruit je naar hartelust citaten kunt halen die het verdienen onthouden te worden."
In Vrij Nederland van 2 februari 1991 noemt Carel Peeters De wetten "een filosofische, laconieke, zwaarwichtige, halfzachte, banale, erotische en diepzinnige roman", in Trouw van 7 februari 1991 beschrijft Tom van Deel de roman als "een ernstig boek, rijk aan ideeën, een hartstochtelijke zoektocht naar waarheid en geluk. Het is bovendien een heel scherpzinnig en humoristisch boek, laconiek van stijl, elegant van redenering. Een debuut om jaloers op te zijn." Arnold Heumakers bestempelt De wetten in De Volkskrant van 15 februari "een autobiografie van het schrijven", waarin Palmen een bewijs levert van "haar talent, door op subtiele wijze ernst, groteske en emotie met elkaar te vermengen."
Van De wetten worden tienduizenden exemplaren per dag verkocht. Paginagrote artikelen en interviews in kranten en tijdschriften, allen voorzien van bladvullende foto's, en talloze televisieoptredens maken van Palmen een fenomeen. Wat de media hebben geschapen hebben, zal door de media worden vernietigd. Niet zozeer de kwaliteiten van haar debuut, maar de immense aandacht van de pers zelf wordt onderwerp van kritiek in de pers. Overal genoemd als kanshebber voor de AKO-literatuur meent de voorzitter Frits Bolkestein dat een roman die zoveel aandacht krijgt geen prijs kan verdienen. Her en der klinken de geluiden dat Palmen pas met haar tweede boek zal kunnen bewijzen wat ze waard is.
DE VRIENDSCHAP
Palmens tweede roman De vriendschap verschijnt eind februari 1995, enkele weken na de plotselinge dood van Palmens geliefde Ischa Meijer op 14 februari. Palmen stuurt de roman de wereld in, maar trekt zichzelf terug. De reacties op haar tweede roman zijn net zo juichend als die op haar debuut De wetten.
"Het moet maar meteen worden gezegd", schrijft Doeschka Meijsing in Elsevier, "Palmen heeft met haar nieuwe roman De vriendschap, haar debuut De wetten nog ruimschoots overtroffen. Meestal is een tweede roman, na het succes van een eersteling een teleurstelling. Hier is het omgekeerde het geval. De vriendschap is zowel een prachtig verteld verhaal als een filosofische verhandeling, zonder dat die twee elkaar bijten. Een uitzonderlijk mooi boek, omdat het de filosofie en het verhaal, het vertelde en de verbeelding in een grote greep weet te houden."
Op 21 oktober 1995 wordt De vriendschap bekroond met de AKO Literatuurprijs en in 1996 met de TROUW publieksprijs en met de HUMO Gouden Bladwijzer.
I.M.
Met een eerste druk van 100.000 exemplaren wordt op 14 februari 1998, de geboorte - en sterfdag van Ischa Meijer - Palmens derde roman I.M. ten doop gehouden. Gewaagder nog dan in haar eerste twee romans tekent zich het literaire project van Palmen af: onderzoeken welke invloed de fictie heeft op het ervaren van de belangrijkste aspecten van de menselijke werkelijkheid: de identiteit, de vriendschap, de liefde en de dood. I.M. is een hartverscheurende liefdesroman, geschreven in de vorm van een road novel, waarin Palmen de uiterste grens opzoekt van het autobiografische en het romaneske. Het slotdeel van de roman, het "In memoriam" voor Ischa Meijer, wordt als een van de aangrijpendste beschrijvingen van de dood van een geliefde beschouwd. "De bladzijden waarin ze de dag van zijn dood in haar herinnering terugroept en over de tijd tussen overlijden en begrafenis behoren tot de verdrietigste uit de Nederlandse literatuur," schrijft Hans Warren op 20 februari 1998 in PZC. In Het Parool stelt Robert Anker dat "Connie Palmen met I.M. een grote literaire prestatie heeft geleverd en ... haar beste boek heeft geschreven" en in Vlaanderen schrijft de recensent van Het Nieuwsblad, Marck Vlaeminck: "Dit is een boek over een liefde van een schoonheid om bij te wenen."
DE ERFENIS
Op uitnodiging van de KPNB schrijft Palmen het Boekenweekgeschenk van 1999. De novelle De erfenis wordt in een recordoplage van 745.000 exemplaren gedrukt. "Prachtig Boekenweek geschenk van Palmen" kopt Jan Paul Bresser over deze ode aan de lezer. De verhouding tussen de doodzieke schrijfster en haar inwonende lezer en secretaris beschrijft hij als een flitsend en geestig duel dat "gaat over ontroering en originaliteit, over familie ook en zelfdestructie, over denken en begrijpen, over natuur en kunst en grosso modo over het proces van schrijven zelf en de schatplichtigheid aan de literatuur van de twintigste eeuw." Het Brabants Dagblad noemt De erfenis "het opwindenste boekenweekgeschenk sinds jaren", Hans Warren bestempelt het als "een bijzondere, diepzinnige en ontroerende novelle en Jeroen Vullings schrijft in Standaard der Letteren: "In het laatste decennium is het alleen Hugo Claus met De zwaardvis gelukt een boekenweekgeschenk van niveau te schrijven. Nu ook Connie Palmen met De erfenis."
GEHEEL DE UWE
"Een scherpzinnig en erudiet boek, maar bovenal een bezwering. Samen met I.M. een dubbeldikke grafsteen," zegt Harry Mulisch wanneer hij op 29 augustus 2002 het eerste exemplaar van Geheel de uwe aan de schrijfster aanbiedt. En met het allen voor degenen die de roman lazen begrijpelijke "God zegen je, Connie" besloot Mulisch zijn laudatio. Als de biografie van een Don Juan, verteld vanuit verschillende vrouwelijke personages, is Geheel de uwe tegelijkertijd een bespiegeling op de mogelijkheden en aard van de biografie. De door Jeroen Vullings terecht als "hybride" beschreven roman probeert greep te krijgen op de liefde en de ontrouw. Ingrid Hoogervorst eindigt haar recensie in De Telegraaf van 30 augustus met: "Al die verschillende vrouwenstemmen brengt ze knap in een stevig literair bouwwerk samen tot een rijk gelaagde roman, die het niet moet hebben van een spannende dramatische structuur, maar van de overpeinzing. Een indrukwekkend boek, even aangenaam onderhoudend als scherpzinnig in de argumentatie."
Door de een haar opus magnum genoemd, door de ander verguisd, is Geheel de uwe als roman tegelijk een biografie van een naoorlogse generatie die na de offers en het leed van de ouders gedoemd is het "het juk van geluk" te moeten dragen. Jos Borré ziet het hoofdpersonage Salomon Schwartz "als een dwars prototype, een blauwdruk van de persoonlijkheidsstructuur van wie pakweg in Europa de tweede helft van de twinitgste eeuw bevolkte... Een intrigerend en verhelderend boek is het, over de sluipwegen van de liefde en de hunker in een schrijnend onvolmaakt bestaan. Een boek waarvoor een plaats was uitgespaard omdat het ooit geschreven moest worden, en dat wachtte op wie dat het best kon doen."
LUCIFER
"Een meesterwerk!" jubelt Martin Ros over Lucifer bij zijn afscheid op 22 december 2007 als literair recensent van het radioprogramma Tros Nieuwsshow. Connie Palmen is de enige Nederlandse auteur die wat hem betreft internationale allure heeft en thuishoort in de opsomming van zijn tien favoriete auteurs. Naast Kafka, Nabokov, Mann, Melville en Dostojevski roemt hij het talent van Palmen en met name van haar laatste, grandiose roman Lucifer.
PRIJZEN EN NOMINATIES:
Het werk van Connie Palmen werd meerdere malen genomineerd en bekroond: